Het is alweer enige tijd geleden dat ik werd geopereerd en ik ben op de weg terug. Helaas verloopt alles een stuk langzamer dan ik had verwacht en gehoopt. Maar nu ik met fysiotherapie begonnen ben hoop ik wel dat de weg terug is ingezet. Jammer genoeg is er nogal wat zenuwpijn waardoor ik nog niet helemaal stabiel mijn benen kan gebruiken maar het is al een stuk beter dan het was.
Natuurlijk hebben de koren mijn gezicht dit jaar nog niet gezien en ik ben heel blij en dankbaar dat mijn vervang(st)ers het zo goed oppakken. Hiervandaan een speciaal woord van dank aan Emma Brown en Gijsbert Kok. Ik zou niet weten wat ik zonder jullie zou moeten. Ik begin me ook te beseffen dat ik de koren en de muziek erg mis. Maar er is licht aan het einde van de tunnel en ik denk dat u mij binnenkort toch wel weer gaat tegenkomen.
Ondertussen kan ik thuis wat repertoire uitzoeken, me bezighouden met een nieuwe reis met het Randstadkoor (hierover binnenkort meer informatie!) en vooral een heleboel rommel opruimen waar ik tot nu toe niet aan toe gekomen ben. Het is vervelend wanner je niet mag tillen en bukken, want dan blijft alle muziek liggen!
Ik heb er zin in en zodra mijn toestand het weer toelaat ga ik weer fijn aan de slag!
Tot snel!